آلارم گوشی را برای یک ربع تنظیم کردم که

به پیشنهاد زهره رسولی یکی از دوستان خوب مدرسه

صبح، بعد از شنیدن سه بار صدای انفجار در

زشت است بگویم اما تا لنگ ظهر خوابیدم. نه

شروع کردم به خواندن کتاب «بازی موقعیت»، نوشته‌ی لورتاگراتزیانو

یکی از خوبی‌های خرید حضوری کتاب یا رفتن به

پارک محله‌ی جدیدمان را دوست ندارم. کوچک است. تنها

امروز توی آزادنویسی‌هایم به احساس خسران رسیدم. به اینکه

امروز یعنی روزی که گذشت، شبش تا صبح بیدار

امروز هیچ آزادنویسی نداشتم. از وقتی که بیدار شدم