از خانه بیرون زدم و راه افتادم. رسیدم جلوی

پارسال همین روزها بود. نشسته بودم روی یکی از

چند سال پیش خانم همسایه‌ای داشتیم که همیشه موهایش

مثل تخته سنگی بی‌حس و سنگین افتاده بودم روی

امروز به نسبت روز‌ خوبی بود.‌ نمره روزم ۵

بحران در شناخت شعر می‌خواندم، از اسماعیل نوری‌علا. بحران‌های

لنگ ظهر برخاستم. سیرایی خواب ندارم انگار. بدنم همچنان

بین دو نیمه است. نشسته‌ام به انتظار تماشای نیمه

مغازه‌ی‌ اولی یک مورد خوب دیدیم. من خوشم آمد

_ سال‌واژه‌ام: انتشار برایش چه کردم؟ همان کار همیشگی،