این چند روز که سعی کردم حداقل دوسه #سه_جمله در کانالم هوا کنم، علاوه بر #روزنگاری البته؛ متوجه می‌شوم که همین سه جمله نوشتن چه توانی ازم می‌فرساید. برای شروع نمی‌دانم از چه بنویسم، از کجا شروع کنم، نوشتن روزمرگی‌هایم مسخره و بی‌ارزش می‌نماید. با اینکه من قید فکر کردن به ارزش را زده‌ام و انتشار برایم در اولویت است اما می‌بینم که سختی‌اش همان شروع است و وقتی از همان نقطه مسخره خودم می‌آغازم، یکی انگار نهیبم می‌زند که شاید آن‌قدرها هم به‌دردنخور نباشد.
از طرفی متوجه فشار ذهنی‌اش می‌شوم و من این فشار را دوست دارم راستش. امروز فقط یکی نوشتم و همین یکی را سه‌چهار بار ویرایش کردم. خب خود این ویراستن هم یک تمرین است. ایده‌الم این است که در روز حداقل سه بار سه جمله بنویسم. سعی می‌کنم به نظمی در نوشتنش برسم.